MAKOLA MARKET

West Afrikaanse markten schijnen legendarisch te zijn met boven aan de lijst als meest bekende het hart van Accra. De veelzijdige smeltkroes die ‘Makola Market’ heet. Deze markt wordt hoofdzakelijk gedreven door vrouwen die samen een zeer welbewuste en trotse groep vormen. Temidden van de algehele marktdrukte zien we tro-tros (mini busjes) af en aan rijden om in het komen en gaan van iedereen te kunnen voorzien. Het resultaat is een totale chaos rondom. Ondanks dat er tegenwoordig grote, meest westerse, shopping malls en supermarkten in Accra te vinden zijn, blijft de Makola Market voor veel Ghanezen ‘the place to be’ als het gaat om het kopen van de dagelijkse benodigdheden. Gekscherend wordt er gezegd dat je, behalve als je op zoek bent naar vliegtuigen of onderzeeboten, alles kunt vinden op deze markt. Daarnaast wordt een marktbezoek van harte aanbevolen als ‘medicijn voor je ziel’: ‘its humor and energy will recharge your batteries’. Goed om te weten! Het is ondertussen alweer elf uur ’s ochtends, waarmee ons avontuur in elk geval (erg) warm en plakkerig zal worden. Een beetje extra energie kunnen we dan wel gebruiken!

108_0386

Chauffeur Seth gaat met ons mee. Mijn richtingsgevoel is niet je dat en veel verder dan ‘me dah see’ (dank je wel) of ‘akwaaba’ (welkom) kom ik niet in de lokale taal. Seth maakt zich een klein beetje ongerust. Hij komt zelf niet zo vaak op deze markt en wij willen vast weer net wat anders dan zijn vaste route? Met snelle stappen begint hij zich doelbewust een weg tussen de drommen mensen en overladen stalletjes te banen. Langs de ‘haar en frutsel’ kramen is onze eerste stop een stoffenkraam van Vlisco. Volgens een vriendin is de zgn. GTP (Ghana Textile Products) afdeling een lust voor het oog qua kleur en hoeveelheid stoffen. Ik denk toch niet dat haar instructies helemaal duidelijk waren…….

CIMG3018.jpg

Dan maar eerst naar de groente- en fruitkramen. Altijd goed, toch? Dit gedeelte van de markt is deels overdekt. Bijna onmiddellijk worden we geconfronteerd met prikkelende neuzen en tranende ogen. Het blijkt dat hier ter plekke rode pepertjes worden vermalen tot een dieprood poeder. Meteen daarnaast ligt een opvallend grote berg goudgele kerrie te drogen in de zon. Als na de eerste schrik de gewenning optreedt, vallen ons ook langzaam andere intense aroma’s op. Geuren van gedroogde garnalen en gekookte varkenspoten gaan over in wolken van wit meel en een bonte mengeling van kleuren zowel van producten als van kleding. Veel vrouwen lopen hier rond in traditionele dracht in de meest uiteenlopend combinaties. Het draagt allemaal zeker bij tot een exotisch vakantiegevoel.

108_0402.jpg

We kijken onze ogen uit en proberen hetgeen we zien vast te leggen. Veel mensen reageren echter afwerend, ze willen niet op de foto. Een praatje (met handen en voeten :)) en een aankoop van iets uit hun kraampje lokken veelal wel een spontane reactie uit, vergezeld van een glimlach, maar de stap naar een foto blijft te groot. Te groot? We kunnen niet goed ontdekken of dit een vorm van gêne is, wat reacties als ‘I don’t look good today’, of ‘my clothes are not right’ doen vermoeden, of meer een algehele vermoeidheid. Het leven is hard, mensen (vooral vrouwen), zijn vroeg oud en hebben veel verantwoordelijkheden. Daarnaast zijn veel Ghanezen verbaal sterk aanwezig. Ze durven het luid en duidelijk te zeggen, vaak met dusdanige harde stemmen, dat je niet altijd weet of ze met elkaar een grapje maken of dat ze onderling aan het ruziën zijn. Een belangrijk verschil!

CIMG3025.jpg

Heb je eenmaal toch het vertrouwen gewonnen, dan is het fotograferen een spel. Al dan niet aangespoord door de buren en andere omstanders wordt de beste ‘foto’ houding bepaald. De gemaakte foto wordt vervolgens zorgvuldig bestudeerd en van commentaar voorzien. Wees niet verbaasd als ‘je onderwerp’ niet tevreden is over het resultaat en je ongezouten aanwijzingen geeft voor een beter plaatje. Vermakelijk!

IMG_2964.jpg

Eén vrouwtje, handelaar in hart en nieren, bedacht dat één van ons wel plaats kon nemen achter haar stalletje. Op die manier zouden zowel zijzelf als wij tevreden zijn, was haar conclusie. Ze had dit misschien al eens vaker meegemaakt of anders had ze beslist gevoel voor compositie. Niet verwonderlijk want sommige stalletjes zijn kunstwerkjes op zich. Ze begon zich actief te bemoeien met houding, licht en ‘luchtigheid’. Succes verzekerd. Het resultaat is veel aandacht, lachers op je hand en een foto die zo op een reclame folder (of een kalender?) kan.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s