Tag: Bangkok

LUMPINI PARK

Geplaatst in Azie, Bangkok, ThailandGetagd , , 1 reactie

‘Amsterdam heeft het Vondelpark, New York heeft Central Park, Londen heeft Hyde Park en Bangkok heeft Lumpini Park….’ Een illuster rijtje! Na bijna twee maanden Thailand wordt het hoog tijd om dit nabij gelegen park zelf eens te bezoeken en te ervaren. Het ligt tenslotte maar op dikke tien minuten lopen van ons huis en het schijnt een oase van rust te zijn temidden van het chaotische verkeer en de hectiek van alledag.

De Thaise koning Vajiravudh (Rama VI) schonk zijn onderdanen dit stuk land (56 ha koninklijk terrein) in 1925, ter ere van de 15e verjaardag van zijn koningsschap, om er een openbaar park van te maken. Oorspronkelijk waren het slechts een paar rijstvelden aan de rand van de stad, maar door de jaren heen is het met recht een ‘groene long’ geworden in hartje centrum. De goedgevige koning wordt nog steeds geëerd met een enorm standbeeld voor de hoofdingang, je kunt het niet missen! Het park, genoemd naar de geboorteplaats van Boeddha (Lumbini in Nepal), is één van de weinige gebieden in Bangkok dat constant bewaakt wordt door politieagenten.
’s Avonds mag je het park niet in, ik geloof dat het om een uur of 10 uur gesloten wordt. Daklozen proberen vaak na sluitingstijd over het ongeveer twee meter hoge hek te klimmen (met scherpe punten bovenop) om in het park een (in elk geval droog) plekje te vinden voor de nacht. Verrassend genoeg raken slechts weinigen bekneld tijdens hun avonturen. Diegenen die wel vast komen te zitten (soms in gênante posities) moeten gered worden door de beveiliging van het park. Lachwekkend en triest tegelijk!

11080767_1561139220840211_1438665378302610301_o

Wij komen het park binnen via een zij-ingang en vallen meteen in het sportieve gebeuren. Er wordt fanatiek gevolleybald. Tenminste dat lijkt zo….. Bij nader inzien gaat het hier om ‘sepak takro’. Takro of takraw is een spel met een van gespleten rotan gevlochten bal met vijfkantige gaten erin. Veel regels lijken er niet te zijn, behalve dat de onderarmen en handen niet gebruikt mogen worden. Het is absoluut een sport waar je lenig voor moet zijn. Volgens Riepko hebben we hier te maken met beginners. Hij heeft al veel mooiere wedstrijden gezien met technieken waarvan je onder de indruk raakt. Een beetje een macho sport?
Even verderop wordt gebasketbald en overal zien we joggers het park binnen stromen. Zo tegen het einde van de dag, wanneer de temperatuur wat af begint te nemen, is dit een ideale plek voor wat beweging. De temperatuur mag dan wat omlaag zijn gegaan, de thermometer geeft nog steeds 36 graden aan en volgens mijn weer app-je voelt dat als 45 C. Warm!

10636525_1528465517440915_900746117623339004_o

Midden in het park liggen twee kunstmatige meren. Hier kunnen prachtige zwaan waterfietsen gehuurd worden en zelfs kano’s voor de wat actievere water enthousiast. Met fonteinen en watermolentjes wordt het water in beweging gehouden en ik moet zeggen het ziet er redelijk helder uit. Op de vele bruggen staan vaak ouders met kinderen te kijken naar de grote vissen die, getraind als ze zijn, met open bekjes regelmatig even boven water komen in afwachting van. 🙂 Hierop wordt uiteraard handig ingespeeld door menig verkoper rondom de brug. Mocht je toch geen zakje brood of ander gekleurd voer voor de vissen willen kopen, wat denk je dan van een mat om even lekker in het gras uit te kunnen rusten? Of misschien een lekker koel flesje drinken? Of….. Zo’n tafereeltje is toch overal hetzelfde?

Vroeg in de ochtend beoefenen Thai-Chinezen hier Tai-Chi, later in de middag wordt er geaerobict en zijn er soms zelfs mensen aan het stijldansen. In de meer koelere maanden (november tot februari) schijnen er op zondag openlucht concerten te worden gegeven en verder kun je er picknicken, wandelen, luieren, tennissen, schaken, hardlopen, fietsen, gewichtheffen en ga zo maar door. Voor elk wat wils en helemaal gratis! Geen wonder dat het park zo populair is.

1614149_1531617213792412_1765132748870106206_o

Wij lopen gestaag door. Voor Riepko is dit bekend terrein, hij loopt hier regelmatig een rondje (of twee) hard en herkent zelfs enkele medelopers. Voor mij is het geen gesneden koek, het pad lijkt zo eenvoudig, maar zonder richtingsgevoel of herkenning is het toch makkelijk verdwalen. Op één van mijn latere tochten hier raak ik inderdaad helemaal verdwaald en ga ik uiteindelijk maar met de taxi naar huis. Gelukkig zijn er op diverse plekken uitgangen. Ga dus nooit op pad zonder een cent op zak!!

DSCF0082-2

Een markante bewoner van het park is de varaan (een grote hagedis!). Op zich zijn deze water varanen niet gevaarlijk voor mensen, ze gaan liever weg dan dat ze de confrontatie aangaan, maar het blijven ‘wilde’ dieren. In het park wemelt het van de varanen in allerlei soorten en maten. Ze hebben dan ook geen natuurlijke vijanden. Al wordt er wel eens gezegd dat ze vorig jaar gedurende de demonstraties bijna zijn uitgeroeid. Veel demonstranten verbleven toen in het park en er wordt gedacht dat menig varaan in die tijd op de barbecue is beland. Honger maakt rauwe bonen zoet. De varaan populatie heeft zich snel hersteld, zullen we maar zeggen 🙂 Als twee varanen elkaar bestoken kunnen ze zich akelig snel voortbewegen. In het nauw gebracht blazen ze zich vol met lucht, zwiepen ze wild met hun staart en kunnen ze, in uiterste nood, venijnig bijten. Zo’n beet schijnt niet zo gevaarlijk te zijn als die van de komodo varaan, maar toch! Bovendien zijn sommigen behoorlijk aan de maat, dus een beetje ontzag heb ik er toch wel voor! Al met al is dit een park waar je beslist vaker moet komen om het naar behoren te beleven. Ik kijk nu al uit naar het seizoen van de openlucht concerten!

BANGKOK BLAST

Geplaatst in Azie, Bangkok, ThailandGetagd , , Een reactie plaatsen

Opeens krijg je een telefoontje: ‘Ik ben wat later vandaag, want er is net een bom ontploft naast het hoofdkantoor………’ Opluchting schiet als eerste door mij heen – gelukkig hij belt zelf – om meteen daarna plaats te maken voor ongeloof. Een bom? Hier? Dat gebeurt toch alleen ver weg? Niet hier waar we totaal geen signalen hebben opgevangen dat er iets mis zou zijn? Toch is het waar en ik realiseer me verontrust dat die enorme klap van kort geleden dus toch geen ontiegelijke harde onweersklap is geweest.

BBC en CNN hebben wisselend als eerste informatie, maar nieuwe informatie komt maar mondjesmaat vrij. De eerste prioriteit is (logisch) de veiligheid van de mensen en de zorg voor de slachtoffers. Het blijkt te gaan om een pijpbom die in de ‘Erawan Shrine’, een hindoeïstische tempel midden in Bangkok, is afgegaan. Gruwelijke beelden laten de verwoesting zien die de (relatief) kleine bom teweeg heeft gebracht. Bloed op de straat, afgerukte ledematen en witte lakens waaronder de doden liggen te wachten op vervoer. Heel akelig!

De tempel ligt vlakbij het Hyatt hotel en tegenover het grote Central World winkelcentrum, waar ook het hoofdkantoor aan verbonden zit. Deze wijk (Ratchaprasong) is het commerciële hart van Bangkok met vele hotels, kantoren en winkelcentra. De ontploffing vond net voor zeven uur ’s avonds plaats. Spitsuur! Veel mensen verlaten dan de kantoren en vele toeristen komen terug van een dagje sightseeing om even bij te komen in hun hotel, voordat hun avondprogramma van start gaat. Complete chaos dus.

De ‘Erawan Shrine’ is hindoeïstisch en niet boeddhistisch, maar toch trekt deze tempel meer bezoekers dan menig andere tempel in Bangkok. Deze tempel is gebouwd nadat de Thaise regering had besloten om op deze plaats een luxueus hotel neer te zetten (Erawan Hotel). De beginfase van de bouw gaf echter zoveel problemen dat de arbeiders hier niet langer wilden werken. De geesten ter plekke moesten eerst akkoord gaan met de voortzetting. Na rijp beraad met astrologen en anderen die verstand hebben van dit soort zaken werd besloten hier een tempel op te richten gewijd aan Brahma. Het Erawan Hotel werd daarna zonder problemen afgebouwd en heeft meer dan drie eeuwen wereldwijde bekendheid genoten. Later is dit hotel vervangen door het tegenwoordige Grand Hyatt Erawan Hotel.

Vele Thai, maar ook vele toeristen komen hier dagelijks bidden, mediteren, een wierookstokje branden of gewoon genieten van de kleurrijke drukte rondom deze tempel. Het is een wonder dat er maar 20 mensen zijn omgekomen. Twintig teveel, maar het hadden er zoveel meer kunnen zijn….. Het aantal gewonden stijgt gestaag als je de nieuwsberichten mag geloven en is langzamerhand al opgelopen naar tachtig. Ambulances komen van alle stadsdelen aangereden en zowel de weg als de omgeving wordt steeds verder afgezet. Er gaan geruchten over een tweede bom en iedereen is gespannen.

Niemand heeft de aanslag nog opgeëist en niemand weet dus van welke kant of met welke achtergrond deze aanslag is gepleegd. Speculaties zijn er volop. Zijn het de moslimextremisten uit het zuiden? Zij hebben echter nog nooit eerder buiten hun provincie grenzen geopereerd. Is het gericht tegen de militaire regering? Dat zou kunnen gezien de onlusten voordat de militaire coup plaatsvond vorig jaar. Mogelijk spelen de Uyghurs een rol? Thailand heeft dit jaar en vorig jaar grote hoeveelheden Uyghurs uitgezet naar China, de Uyghurs zelf claimen echter Turken te zijn? Dan zijn er nog wildere speculaties dat de CIA betrokken zou zijn? Waarom? Kortom een doolhof aan mogelijkheden en (nog) geen conclusies.

Om negen uur ’s avonds wordt de hele omgeving afgesloten. Alle kantoren en winkelcentra worden gesloten, de straten afgezet en iedereen die hier niets te zoeken heeft moet naar huis. De omgeving moet veilig gesteld worden voor sporenonderzoek en bovendien zijn er nu meldingen van een derde en mogelijk een vierde bom?

Riepko komt aangedaan thuis. Gelukkig is er niemand van zijn collega’s omgekomen of gewond geraakt bij de aanslag, ondanks het feit dat men af en aan liep van en naar het Hyatt hotel om alles in orde te maken voor een grote bijeenkomst de volgende dag. Elke keer loop je dan langs de Erawan Shrine. Alleen een jongen van buiten die voor hen wat inktcartridges kwam brengen en daarna dacht snel even langs te gaan bij de tempel was op het verkeerde moment op de verkeerde plaats.

Het komt dichtbij, zeker als je luistert naar alle schrijnende verhalen die verder de ronde gaan. Een Maleisische man die vertelt dat hij met zijn gezin hier op vakantie was: ‘We kwamen met z’n vijven, maar ik ga alleen terug….’ Een Chinees die al jaren in Bangkok woont zegt: ‘Ik liep nog even terug om iets op te halen en daarom kan ik het nu navertellen…….’. De grens tussen leven en dood is soms erg smal. Zo ook even verderop, misschien nog geen honderd meter van de verwoestende scene vandaan, zitten mensen op terrasjes heerlijk te genieten van een drankje of een maaltijd, ondertussen genoeglijk babbelend over ditjes en datjes. Bizar!

Riep’s werk is thuis nog niet gedaan. Overleg met Zwitserland, overleg met collega’s, informatie aan de medewerkers en een plan voor de volgende dag als eerste en de komende tijd als tweede staan op het program. Het hele gebied is tot 12 uur de volgende dag afgesloten, daarna is het gebied weer open voor verkeer en werk. Het blijft eerst nog rustig, de angst zit er goed in bij velen. Met man en macht zijn er straatvegers aan het werk om alle sporen weg te werken. De tempel is weliswaar extra beveiligd, maar de hekken staan alweer en worden geschilderd. De dag na de aanslag is het er nog relatief stil, maar in de daarop volgende dagen is het er alweer een drukte van belang. Natuurlijk zijn er ook nieuwsgierige kijkers, maar de meeste mensen komen hier toch om te bidden en hun respect te betuigen. De tempel bezwijkt bijna onder de wierookdampen en de enorme hoeveelheid slingers van bloemen. De verslagenheid is groot, de wil tot voortgaan en het leven weer oppakken nog groter.

Nog geen week later is de inhuldiging van het nieuwe Brahma beeld. Het opnieuw vergulde beeld van Than Tao Mahaprom (een Brahma god) heeft nu weer vier gave, gouden gezichten. De gezichten representeren elk een deugd, t.w. barmhartigheid, sympathie, vriendelijkheid en onpartijdigheid. Offeren laat wensen in vervulling gaan en ze zeggen hier wel eens dat gezien de enorme stroom aan bezoekers er bij deze tempel vast vele wensen in vervulling zijn gegaan. Het zal waarschijnlijk niet moeilijk zijn om te bedenken wat vele mensen zullen wensen in de nadagen van deze aanslag.

CHINATOWN

Geplaatst in Azie, Bangkok, ThailandGetagd , , Een reactie plaatsen

Vele steden in de wereld hebben een ‘Chinatown’, maar Bangkok schijnt één van de grootste en meest authentieke in de wereld te hebben. Vroeger was dit een arme wijk van de stad, waar Chinese immigranten zich vestigden om in Thailand te kunnen werken. Ontstaan rond de 18e eeuw kent dit gebied nog steeds vele etnische Chinezen, die vasthouden aan hun eigen tradities en religieuze ceremonies. Aan het einde van de 18e eeuw moesten de Chinese kooplieden hun winkels naar het zuiden verplaatsen toen ze verdreven werden van het land waar Rama I zijn Grote Paleis en de Wat Phra Kaeo wilde bouwen. De koning’s wil is wet! De eerste winkeltjes werden gevestigd aan de smalle Sampeng Lane, wat overdag een winkelstraat en ’s nachts een opiumzone was. Rond 1900 stond het zelfs bekend als ‘Sin Alley’ vanwege de grote hoeveelheid gokhuizen, bordelen en opiumkitten. De meeste illegale praktijken zijn inmiddels wel verdwenen en door de jaren heen is het gebied langzaam uitgegroeid tot één van de belangrijkste commerciële gebieden van de stad. De grondprijzen hier zijn één van de hoogste in Bangkok. Al met al is het een wijk met een geschiedenis, een wijk ’die je gezien moet hebben, altijd bedrijvig met druk bezochte markten, goudwinkels, loterijverkopers en restaurants die variëren van doodeenvoudig tot extreem luxe’. Je kunt deze wijk het best te voet verkennen,waarmee een plan is geboren.

Pauline en ik laten ons eerst door chauffeur Khun Add afzetten bij het Mandarin Oriental Hotel, want……’al bijna 130 jaar hebben koningen, hoogwaardigheidsbe-kleders en andere belangrijke reizigers zich een weg gebaand door het hart van Bangkok door het volgen van de legendarische Chao Phraya River om uit te komen bij de deuren van een van ’s werelds meest luxueuze hotels – het Mandarin Oriental Bangkok’. Hoe is dat voor een aanbeveling? Alle kamers van het hotel zijn ingericht met teakhouten meubelen en Thaise zijden stoffering. Er is een groot buitenzwembad en je kunt er Thaise kooklessen of een yogacursus volgen. Dat gaan wij echter allemaal niet zien of beleven. Ons plan bestaat uit het drinken van een kopje koffie in stijl, in de luxueuze lounge, om daarna een blik te werpen in het oude, originele, gedeelte, de ‘Authors’ Lounge’, waar vroeg 20-eeuwse schrijvers als Graham Greene al verbleven. Helaas voor ons wordt dit deel net gerestaureerd.

Vervolgens nemen we de hotel-ferry naar het officiële bootstation even verderop op de rivier. Fantastisch, we voelen ons prinsessen op het water in deze charmante boot. De ‘bus-boot’ is een heel ander verhaal. Prima vervoersmiddel, maar het is echt net een bus. Stoppen en uitstappen of anders zit je alweer midden op het water. Aangezien alle mededelingen in het Thai worden gedaan en wij even de draad kwijt zijn door ons kleine tocht met de ‘mandarijnboot’, missen we ons uitstappunt. Er zit niks anders op dan een boot terug te nemen. Wijs geworden zitten we deze keer pal bij de uitgang en hebben we alle ‘bootmensen’ geïnformeerd (gealarmeerd?) dat we nu echt willen uitstappen bij halte Chinatown. ‘No problem, madams’. 😀

20150513ik099

Meteen aan het water ligt een groot Chinees restaurant met een aantrekkelijk terras aan het water. Ideaal voor een lunch? Het is er druk en mensen hebben totaal geen aandacht voor elkaar, laat staan voor twee ‘farangs’. Met wat duwen en trekken weten we een mooi plekje aan het water te vinden, maar daarmee is dan ook alles gezegd. We worden verder totaal genegeerd. Hoe leuk ook, dit gaat ‘m toch niet worden. Weer buiten is het druk en chaotisch. Oude panden met beschadigde gevels, veel marktkraampjes met divers koopwaar van, fruit, allerlei huishoudelijke zaken tot snacks. Hier zien we ook de sateetjes! Grappig dat alles van de kip wordt gebruikt. Op de BBQ liggen o.a. sateetjes van kippenlevertjes, kippenmaagjes, maar ook de ‘gewone’ met bekende stukjes malse kip. Heerlijk! Dat smaakt naar meer. We moeten nu maar eens serieus op zoek naar een smakelijke maaltijd, want ‘ondanks alle hectiek van het dagelijks leven geldt in Chinatown nog altijd de oude regel dat een ontspannen maaltijd de gezondheid versterkt’.

DSC_0127

We laten de twee belangrijkste verkeersaders, Thanon Yaowarat en Thanon Charoen Krung, links liggen. Misschien een gemis want hier vind je de stijlvolle goudwinkels, winkels waar heiligenbeelden en altaren worden verkocht en bovendien vind je hier exotische apotheken. Volgens mysterieuze recepten kan hier voor elke klant een passend medicijn gemengd worden. In plaats daarvan zwaaien wij af naar de Sampeng Lane, het hart van Chinatown. Het blijkt een doolhof van steegjes en zijstraatjes. Sommige steegjes zo smal dat je er bijna niet doorheen kunt fietsen, al wordt dat zeker wel geprobeerd. De koopwaar is hier letterlijk op straat te vinden :). In dit deel van Chinatown kun je alles kopen van ‘goedkope kleding en schoenen (Pauline heeft hier leuke sandalen gekocht!) tot kleverige, zoete Chinese snoepjes en smakeloze glitter sieraden’. The place to be dus :). Temidden van al dit ‘geweld’ weet Pauline toch een paar tafeltjes te ontdekken, waar we aanschuiven bij de ‘locals’ voor een heerlijke ‘sop noodles’. Op een krukje temidden van bezems, emmers en meer van dit soort attributen, is dit absoluut een unieke ervaring.

20150513ik104

Toch mist hier voor mij nog iets. Waar zijn de Chinese uithangborden? De typisch Chinese prullaria? En bovenal de Chinese kenmerken die van de wijk een Chinese wijk maken? Kan het zijn dat ik door de bomen het bos niet meer zie? Of misschien zijn we hier niet op het juiste moment? Dat ik geen kenner ben moge blijken uit een artikel uit de Telegraaf van kort geleden waarin wordt gesteld dat het Chinatown in Bangkok uniek is en dat media uit China zelfs hierheen komen om tradities te filmen die in hun eigen land verloren zijn gegaan. Datzelfde artikel vertelt verder dat de sloop dreigt voor dit gebied. De eigenaar van dit stadsdeel is de burgemeester van Bangkok en de bewoners hebben er niets over te zeggen.
Volgens de krant geldt bescherming van cultureel erfgoed in Thailand in de meeste gevallen slechts voor tempels en paleizen. Verder telt alleen het economisch gewin. Cynisch! Wij hebben het fenomeen ‘Chinatown’ in elk geval nog op tijd meegemaakt en moeten nog maar eens (snel!) terugkomen om de andere bijzonderheden die deze wijk te bieden heeft te ervaren!

Ter afsluiting nog even het volgende. Ken je nog het sprookjesachtige verhaal van de koning van Siam, die een Britse gouvernante, Anna, in dienst nam om zijn kinderen te onderwijzen? Haar eigen zoon Louis kreeg eveneens les van haar, samen met de koningskinderen. Na zijn opleiding in Engeland, keerde Louis terug naar Siam, waar hij in dienst trad bij zijn toenmalige vriend de prins, die ondertussen koning was geworden. Hij kreeg opdracht de grenzen van het koninkrijk vast te leggen en de houtvoorraden in het noorden te beschermen, waar hij veel geld verdiende als pionier van de Siamese teakindustrie. In 1896 richtte hij zijn eigen bedrijf op, handelsmaatschappij Louis T. Leonowens Ltd. Begin 20e eeuw werd zijn bedrijf ingeschreven in Bangkok en hoewel het bedrijf tegenwoordig in andere handen is, is de oorspronkelijke naam tot de dag van vandaag bekend gebleven. Wie zegt dat sprookjes niet op waarheid berusten? 🙂

HEMELSE GEUREN

Geplaatst in Azie, Bangkok, ThailandGetagd , , , Een reactie plaatsen

In Bangkok wordt altijd en overal gegeten, want in de stad wordt altijd en overal gegrild, gebakken en gekookt. Op elke straathoek staan stalletjes waaruit in een handomdraai de heerlijkste gerechten worden bereid. Voor elk wat wils en absoluut betaalbaar. In mijn boekje staat: ‘Wanneer eten we? is een vraag waar Thai weinig mee kunnen. Altijd! De Thai zijn een volk waarvan de ene helft kookt, terwijl de andere helft eet of in ieder geval over eten praat. Geen wonder dat er op elke hoek, verleidelijk geurend, wordt gekookt, gebakken, geflambeerd en gegrild.’ Een grappig fenomeen is ook dat er rond het middaguur overal ‘instant restaurantjes’ tevoorschijn komen. Gewoon een paar tafeltjes met stoeltjes, een parasolletje en een wok of een grill en je bent klaar voor de lunch rush. Uit alle ‘high rise’ gebouwen stromen medewerkers naar buiten klaar voor hun ‘pai gin khaao’. Pai gin khaao betekent ‘laten we gaan eten’ in het Thais, maar de betekenis gaat dieper. Het betekent meer ‘op ontdekkingsreis gaan, het aanbevolen restaurantje proberen of dat verscholen tentje bij de rivier’. Het is een beetje zoals ons weerpraatje; een communicatie middel bij uitstek, ideaal voor kantoorroddels en niet weg te denken uit het dagelijks leven!

20150513ik033

De Thaise keuken wordt geprezen als één van de beste van de wereld, enorm gevarieerd. Als mensen elkaar in een grote groep ontmoeten, komen er zoveel mogelijk verschillende heerlijkheden op tafel en neemt iedereen gewoon waar hij of zij zin in heeft. Harmonie is belangrijk, bij elk scherp gerecht wordt een milde saus geserveerd, bij iets zoets iets zuurs, bij iets dat gebakken is iets wat gestoomd is en uiteraard is geen enkele maaltijd compleet zonder een curry. Khun Da, onze hulp in huis, tovert dagelijks de lekkerste gerechten op tafel. Nadat wij haar hebben bezworen dat niet alles ‘mai pet’ (niet pittig) hoeft te zijn ‘promoveren’ we naar licht pittig. We eten gerechten met de mooiste namen zoals Choo Chee Pla (curry fried fish), Gaeng Keaw Wan Gai (chicken green curry) en natuurlijk een variatie van de bekende Pad Thai (stir fried noodles). Ik kan het niet laten om een Thais kookboek te kopen, want dit smaakt beslist naar meer! Thais eten schijnt ook heel gezond te zijn, er worden altijd veel groenten gebruikt. Een typisch Thais gerecht bevat in elk geval knoflook, shallotjes, chili, turmeric, lemongrass en galangawortel (gemberfamilie).

20150513ik058

Tijd om het zelf te proberen? Het is in dit verband absoluut leuk om met Denny en DK (het fotografen echtpaar waar Riepko regelmatig mee op stap is) een lokale markt te verkennen, inkopen te doen om die later samen te fotograferen en te verwerken tot verrassende smaaksensaties. We zien veel bekende, maar misschien nog wel meer onbekende etenswaren. Fantastisch hoe een jonge vrouw flitsend haar gemberwortels in fijne reepjes snijd zonder ook maar een slag te missen. Naast de benodigdheden voor onze lunch en diner kunnen we de verleiding niet weerstaan om ook een aantal verse snackjes aan te schaffen. Volgens DK is het ene stalletje beslist beter, verser en lekkerder dan het andere en wie zijn wij om dat in twijfel te trekken. Heerlijk zo’n ter plekke bereidde dim sum gestoomd met verse kruiden. Een beetje sojasaus erbij en voilà een super hapje! Onnodig om te vermelden dat we hier wel eindeloos kunnen kijken, proeven en genieten? De tijd vliegt voorbij.

We horen nog een grappig verhaal over waarom het eten in Isaan (noordoost Thailand) zo ontiegelijk scherp is. Veel mensen in Isaan zijn arm en in Thailand zijn rijst en pepers goedkoop. Om lekker vol te raken moet je veel rijst eten, maar de smaak van alleen rijst verveelt snel. Geld voor bijgerechten is er in Isaan vaak niet, dus maken ze er voor de hele familie één gerecht waar ze een grote hoeveelheid pepers doorheen stampen. De maaltijd is dan zo heet geworden dat je wel heel veel rijst moet eten om de boel te blussen. Veel rijst zorgt voor een volle buik. 🙂

78 2

Pauline heeft ondertussen nog nooit een echte kokosnoot geproefd, d.w.z. het kokoswater gedronken en het jonge vlees gegeten. Een hiaat wat we snel kunnen oplossen. Onze chauffeur, Khun Add, weet het perfecte plekje te vinden, waar de kokosnoten vers zijn en maar een fractie van de prijs op de ‘toeristen’ markten. Ter plekke wordt de kokosnoot ‘onthoofd’, kapje opzij, rietje erin en drinken maar. Pauline wordt getrakteerd op een enorme noot, waarin eindeloos veel water zit. Omdat haar noot daarna niet wil splijten, ondanks brute kracht en veelvuldige bijlslagen, krijgt zij nog een kleine(re) variant als genoegdoening. Hoe is dat voor een vuurdoop? De kokosnoot is een vrucht met geneeskracht en daardoor supergezond. Zo bevordert het o.a. de spijsvertering, geeft het een goede energiebalans, is het goed voor hart en bloedvaten en is het ook nog eens goed voor het brein. Pauline heeft een goede dag! Haar lichaam heeft vandaag een enorme boost ontvangen.

Naast een geweldige hoeveelheid Thaise eettentjes en restaurantjes kun je in Bangkok ook je hart ophalen aan allerlei buitenlandse eetgelegenheden. De bekende chef-kok Henk Savelberg verkocht vorig jaar zijn restaurant in Voorburg om zijn droom te verwezenlijken met een vestiging in Azië. Zes maanden geleden ging die droom in vervulling en wel in Bangkok aan de Wireless Road. Riepko neemt ons hier mee naar toe voor een avondje culinair genieten, want dit is toch wel bijzonder. Volgens Henk zelf is het een modern restaurant geworden waar toch een lekker ‘thuis’gevoel in zit. Overal komen oranje details terug, zoals in de pilaren, de sjaaltjes van de serveersters en uiteraard in het logo. Ondanks de zaterdagavond zit het restaurant lang niet vol. Savelberg mikt op de bovenkant van de markt, maar het valt kennelijk niet mee om de concurrentie te verslaan en je eigen plekje in de veelheid van te veroveren. We worden in het Nederlands begroet, wat ons ‘thuis’ gevoel beslist vergroot. Elk gerecht is een ‘feestje op je bord’. Er is veel aandacht voor buitenlandse producten: asperges uit Nederland, kreeften uit Canada, tong uit de Noordzee etc. etc. Misschien is dat meteen ook de bottleneck? Het menu bestaat uit signatuur gerechten, die ook in Nederland geserveerd werden, al is het dan met een oosterse draai. Heerlijk, en uitgelezen en absoluut de moeite waard, maar…….. in de enorme keuze die Bangkok te bieden heeft zal dit restaurant, althans voor ons, geen regelmatig terugkerende keuze worden. Wij gaan hier toch voor de Thaise heerlijkheden!

WAT WANDELEN

Geplaatst in Azie, Bangkok, ThailandGetagd , , , , Een reactie plaatsen

Je kunt er beslist niet omheen, bijna op elke straathoek in Bangkok kom je tempels tegen. Overal mensen die hun handen gevouwen hebben compleet met lotusbloem of offerande om te mediteren of te bidden voor een boeddhabeeld. Het boeddhisme kleurt het dagelijkse leven. Zowel letterlijk als figuurlijk. De in oranje gewaden gehulde monniken vormen een kleurrijk gezicht. Iedere jongeman wordt geacht een tijdje als monnik door het leven te gaan, een soort religieuze dienstplicht om het karma te verbeteren en de kennis van de leer van Boeddha te versterken. Het is de bedoeling dat deze plicht voor minimaal drie maanden vervuld moet worden, maar velen hebben het na één of twee weken wel gezien :). Het valt dan ook niet mee! Hoewel verlichting het uiteindelijke doel is, beschouwen de Theravada-boeddhisten (zoals in Thailand) dit doel als onbereikbaar voor leken. Iemand kan hooguit hopen op vermindering van lijden door goede daden te verrichten en zo min mogelijk kwaad te doen. Even een klein lesje boeddhisme….. Het boeddhisme ontstond in de vijfde eeuw voor Christus toen de Noord-Indiase prins Siddartha Gautama zich afvroeg wat de oorzaak kon zijn van al het lijden en hoe er een eind aan gemaakt kon worden. In een poging de antwoorden te vinden ondernam hij lange zwerftochten, ging hij in de leer bij goeroes en werd hij een asceet. Uiteindelijk ontdekte hij, na lang mediteren, dat lijden het gevolg is van begeerte. Door elk verlangen te onderdrukken, kun je lijden voorkomen. Het lukte hem alle begeerte in zichzelf te stoppen, waardoor hij Boeddha, de verlichte, werd. Hij bereikte daarmee het nirwana, een toestand van het Niets. Verlichting en nirwana worden gezien als absolute boeddhistische idealen.

DSC_0355

In een stad met zoveel tempels en zoveel uitingen van geloof kunnen wij er natuurlijk niet omheen om een paar tempels te bezoeken, maar waar te beginnen en welke superlatieven te geloven? Uiteindelijk kiezen we voor de oudste en grootste tempel; Wat Pho of de tempel van de liggende Boeddha, en de belangrijkste en tevens mooiste bezienswaardigheid van Thailand; Wat Phra Kaeo oftewel de tempel bij het Koninklijk Paleis.

14

Wat Pho is met 80.000 vierkante meter de grootste en oudste ’wat’ in Bangkok en kent meer dan duizend Boeddha’s, wat meer is dan in enige andere tempel in het land. Daarnaast is er de bekende liggende Boeddha van maar liefst 46 meter lang en vijftien meter hoog! Echt een ongelooflijk kolossaal beeld rijkelijk versierd met bladgoud. De liggende houding symboliseert de overgang naar het nirwana. De voeten zijn drie bij vijf meter (!!) en volledig ingelegd met patronen in parelmoer. Het geheel is een mix van Thaise, Indiase en Chinese religieuze symbolen en symboliseert het heelal met 108 symbolen van voorspoed en geluk. Dat moet goed komen! Nu nog ontdekken welk symbool voor wat staat? Pauline en ik kijken onze ogen uit. Wat een pracht en praal, wat indrukwekkend en hoe kunnen we deze beelden overbrengen. Je moet het eigenlijk zelf zien om het op en top te kunnen beleven. Wat Pho is echter meer dan een tempel. Hier worden ook recepten bewaard van oude Thaise medicijnen en krijgen studenten onderwijs in traditionele behandelmethoden, waaronder massage technieken. Je schijnt hier zelfs een goede massage behandeling te kunnen krijgen of je kunt een cursus van vijf dagen volgen om jezelf te ‘verrijken’. Een gemiste kans voor ons, de massage zelf dan wel te verstaan. Iets voor een volgende keer? Eigenlijk is het hele tempelgebeuren ook maar een vreemde mengelmoes, want het zijn niet alleen ‘heilige monniken, beroemde boeddhabeelden en gezegende amuletten waarbij de Thai zijn heil zoekt om zijn levenslot te verbeteren’. Het geklepper voor een altaar wordt b.v. gemaakt door bezoekers die geknield houten stokken in een beker heen en weer schudden tot er eentje uitvalt. Op de stok staat een nummer wat weer correspondeert met een genummerde horoscoop. Geluk is overal :).
We lopen heel wat af over het tempelterrein en blijven ons verbazen over de architectuur, de kleuren, de details en de beeldhouwkunst. Een overdaad! Je moet af en toe gewoon een pas op de plaats maken en goed kijken om het geheel te kunnen bevatten.

IMG_1916 2

Vervolgens Wat Phra Kaeo, ook wel de tempel van de smaragdgroene Boeddha genoemd. Helaas kunnen wij deze Boeddha niet zelf bewonderen, het verblijf van dit belangrijkste godsdienstige symbool is vandaag gesloten. Het beeldje zelf schijnt maar 66 cm groot te zijn en is eigenlijk gemaakt van jade. Vroeger werd de smaragdgroene Boeddha nog wel eens uit de tempel gehaald voor een processie door de straten van Bangkok om de stad en de omgeving te behoeden voor ziektes als pest en cholera. Rama IV was echter bang dat het heilige beeld zou beschadigen en verbood het verlaten van de tempel. Ook zijn moderne denkwijze dat ziektes werden verspreid door ziektekiemen en niet door boosaardige geesten of het ontstemmen van Boeddha hielp mee bij dit besluit.
Grappig detail is dat het beeldje wordt getooid met drie verschillende gewaden. In de zomer draagt het een kroon met sieraden, in de winter een gouden sjaal en in de regentijd een vergulde monnikspij en hoofdtooi. Het vervangen van de gewaden is een heel belangrijk ritueel wat alleen door de koning of de kroonprins mag worden uitgevoerd. Het moet geluk en voorspoed brengen in elk seizoen. Misschien was er net wisseling van gewaad? Van zomer naar regen? Hoe dan ook, ook zonder groene Boeddha is er meer dan genoeg te zien. Nadat Pauline eerst een ‘schoolmeisjes bloes’ heeft gescoord, want blote schouders mogen niet, ook niet onder een brede sjaal!!, storten wij ons in de warme menigte. Het is druk, dit is toch wel topattractie nummer één. Elk schaduwplekje wordt dubbel en dwars benut, terwijl de zon meedogenloos op de overgebleven delen schijnt. Factor 50 is hier beslist geen overbodige luxe, evenals een flesje verkoelend water. Weer kijken we onze ogen uit. Beschermers, half god, half demon, stijgen hoog boven ons uit, vergulde Garuda’s beschermen het gebouw van de groene Boeddha en ook hier weer een geweldige aandacht voor detail, kleur en materialen. Zo zien we een grote ‘gouden’ chedi (een klokvormige stoepa), prachtige met mozaïek ingelegde pilaren, sierlijk golvende daken, maar ook een meer sober mini complexje met ‘fallusachtige prangs (soort stoepa), die uit de Khmer architectuur zijn overgenomen’. Heel divers en ondanks veel lopen en veel zien, heb ik toch het idee dat we nog lang niet alles goed in ons hebben opgenomen.

IMG_1934

Deze wat wordt vaak in één adem genoemd met het paleis, maar de koninklijke familie verblijft tegenwoordig alleen nog op feestdagen in dit Grand Palace. Daarnaast wordt het nog steeds voor staatsbezoeken en andere formele bezigheden gebruikt. De schitterende gebouwen stammen uit verschillende tijdperken. Met name Rama IV en V (tot 1910) combineerden uit Europa overgenomen bouwstijlen met de meer traditionele Thaise architectuur. Het maakt het tot een paleis uit een sprookje!