KATOENEN DAG

Vandaag staat in het teken van een eenjarig huwelijk. Alles heeft bijna een symbolische waarde of waardering, zo ook deze mijlpaal.

1 jaar

katoen

anjer

geluk en pure liefde

Even googelen levert het bovenstaande rijtje op, maar wat houdt dit allemaal in? De beide buitenste hokjes spreken voor zich. Het aantal jaren klopt en van geluk en pure liefde is (hopelijk) nog volop sprake. Wat is dan de symbolische waarde van zowel katoen als anjer in dit geval?

Anjers horen, volgens de bloemensymboliek, bij de maand januari en bij een eenjarig huwelijksfeest. Het blijkt echter dat het bij anjers vooral om de kleur gaat, want de anjer heeft diverse symbolische betekenissen, per kleur verschillend. De witte bloem staat voor pure liefde en geluk. Heel toepasselijk, maar de witte anjer is door de jaren heen ook het symbool geworden voor waardering van veteranen, als teken van verzet (Prins Bernard droeg altijd een witte anjer in zijn knoopsgat), of als ‘vrijwilligersbloem’. Allemaal vanwege de (later bedachte) symbolische betekenissen ‘toewijding’ en ‘doorzettingsvermogen’. Daarmee valt voor mij de witte anjer toch een beetje af in de context van een huwelijksviering. De kleur roze is eveneens niet geschikt. De roze anjers zouden zijn ontstaan toen de tranen van Maria (moeder van Jezus) de aarde raakten en daarmee is deze kleur uitermate geschikt als cadeau voor je moeder. Gelukkig staat de kleur licht rood voor bewondering, terwijl donkerrood er nog een schepje bovenop gooit met liefde en genegenheid. Misschien moeten we toch terug naar de oorspronkelijk symboliek, t.w. die voor hartstocht, verlangen en romantiek ongeacht de kleur? Renaissanceschilders uit de 15de en 16de eeuw kozen deze bloem tenslotte niet voor niets als figurant in hun verlovingsscènes. Nog steeds wordt de anjer gezien als een toepasselijk cadeau om je hartstochtelijke liefde mee te tonen of om de passie in je relatie weer aan te wakkeren, mocht dat nodig zijn……

Dat zilver bij een 25-jarig huwelijk hoort en dat 50 jaar getrouwd zijn een gouden bruiloft wordt genoemd, is bij veel mensen bekend, maar minder bekend is het feit dat bijna elk huwelijksjaar een bijbehorend symbool heeft. Om de bijzondere betekenis te achterhalen, moeten we eeuwen terug in de tijd, al is de precieze reden helaas nooit gevonden. Wat we wel weten, is dat bij elke huwelijksverjaardag de waarde van het bijbehorende materiaal stijgt. Ben je één jaar getrouwd, dan staat dit bekend als een katoenen huwelijk, een goedkope vezel waar kleding van gesponnen wordt. Kijken we verder naar hout bij een huwelijk van vijf  jaar, een roos bij zeventien jaar en een orchidee bij 55 jaar, dan zie je dat de producten steeds duurder, zeldzamer en dus kostbaarder worden. Immers hoe langer het huwelijk, hoe kleiner de kans dat veel bruidsparen dit jubileum vieren. Een meer praktische dan inspirerende gedachte? Wanneer je uitgaat van het gegeven dat je al je hoogtepunten moet vieren kan ons paar zich over een half jaar al verheugen op een volgend feestje, want anderhalf jaar huwelijk is een blikken huwelijk. Wordt dit te dol, want eenmaal een precedent scheppen is gevaarlijk (haha), dan kun je ook wachten tot de grote viering van het koperen feest ten tijde van 12.5 jaar huwelijk. Ga ervoor!54b5161de8dd8a1c32a25a313c27c22c

Lief Leven (foto: internet)

Vandaag geven wij onze katoenen dag een eigen invulling. Onder het genot van een feestelijk ontbijtje worden de plannen gesmeed. We laten de anjers en het katoen voor wat ze zijn, maar houden aandacht voor de natuur. Dat betekent een fietstocht over het eiland. Dat moet niet zo moeilijk zijn, want we lezen dat Texel met 140 kilometer fietspad, (knooppunt)routes door het bijzonder gevarieerde landschap en ruime keus aan rustpunten & vermaak onderweg eigenlijk een must-visit voor de fietsliefhebber is. Voeg daarbij ‘een vleugje wind, deinende golven, groene weilanden met aan de horizon een kerktoren van een pittoresk dorp en overal grazende schapen’ en het plaatje is compleet. Het enige wat nu nog ontbreekt is een doel. Ons paar kiest voor de Texel Zoo en een relaxte lunch in het nabij gelegen Oosterend.

Riepko.Krijthe1.jpgRichting De Koog (foto: RK)

Met dit duidelijke plan stappen we vervolgens op de fiets en starten we onze tocht naar het noorden, richting De Koog. De Koog, gelegen aan de westzijde van het eiland, is één van de oudste dorpen op Texel. Alleen een duinenrij scheidt het dorp van het strand en de zee. We bewaren het dorp echter voor een andere keer en fietsen verder door het Nationaal Park Duinen van Texel om aan de andere kant van De Koog af te buigen naar het noordoosten. Het waait hard, maar ik houd me vast aan de gedachte dat we dan straks de wind in de rug hebben. Een pas gelezen ‘ode aan Texel’ schiet door mijn gedachten: ‘Prachtig eiland waaraan ik me voor altijd zou kunnen vergapen – Met de weemoedige weidsheid van wuivend gras en bleek blatende schapen – Woeste skuumkoppe buitelen op grijze zeeën omringd door eeuwige wind – Waar een zwoegend fietsgevoel me met de elementen verbind’. Hoe mooi klinkt dat? Hoewel wij hier echt wel een eilandgevoel ervaren, is dat toch minder dan op de ons meer vertrouwde eilanden. We missen de schelpenpaadjes en het gevoel alleen te zijn met de natuur. Dit eiland is dan ook groter en het vele gemotoriseerd verkeer helpt niet mee om de door ons gekoesterde eiland beleving volledig op te roepen. Desondanks is het volop genieten, want wind, zand, zee en zon laten de muizenissen in je hoofd resoluut vervliegen.

Riepko.Krijthe1-2.jpgGenieten (foto: RK)

Lekker doorgewaaid komen we bij de kleine dierentuin Texel Zoo aan, wat ‘als een groene oase middenin het agrarische noorden ligt’. De dierentuin is gebouwd in een groot voormalig kassencomplex en bestaat uit een tropische vogeltuin, een orchideeën tuin en een vlindertuin. Tja, het is vast ooit goed aangelegd, de weelderige plantengroei en de haast koloniale sfeer in de vogeltuin getuigen daar nog van. Buiten zijn de hokken vooral klein en verwaarloosd. Borden laten weten dat alle buitenvogels zullen gaan verhuizen ivm een geplande grote opknapbeurt. Geen overbodige luxe. Toch nog een paar mooie foto’s geschoten, want wanneer zie je zulke grote vogels van zo dichtbij?

Riepko.Krijthe1-3En route (foto: RK)

We zijn langzamerhand wel toe aan een rustpunt met een ‘hartversterkertje’ in welke vorm dan ook. Door naar Oosterend, het best bewaarde juweeltje van het eiland……althans volgens de inwoners zelf. Oosterend was, voor Oudeschild, jarenlang hét vissersdorp van Texel. Van oudsher woonden de meeste scheepseigenaren in Oosterend. Oudeschild had vooral garnalenvissers die met hun kleine scheepjes dichtbij huis op de Waddenzee bleven, de Oosterenders daarentegen zwierven met hun grotere kotters de hele Noordzee over.

Attachment-1.jpegMurphy’s Law (foto: RK)

Een heerlijke ‘skuumkoppe’ en een warme kop soep later aanvaarden we welgemoed de terugreis. Langs andere fietsknopen weliswaar, maar toch, volgens Murphy’s Law (‘anything that can go wrong will go wrong’), volop wind tegen. Ik houd me maar vast aan de gedachte dat uit moeilijkheden wonderen ontstaan of is ‘liefde overwint alles’ hier meer van toepassing? Hoe dan ook geluk kun je vermenigvuldigen door het te delen en dat hebben we vandaag beslist gedaan!

Een gedachte over “KATOENEN DAG

  1. Al met al een mooi en prettig, maar ook af en toe vermoeiend eenjarig huwlijksfeest. “Om nooit te vergeten”. Voor, elk jaar?, herhaling vatbaar?!?. Om over na te denken toch??

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s